Czym jest suszarka bębnowa?

Spotyka się trzy odmiany. Wywiewna wyrzuca wilgotne powietrze rurą przez okno albo otwór w ścianie. Kondensacyjna schładza je w wymienniku i zbiera wodę do zbiornika. Najnowsza, z pompą ciepła, ma w środku obieg podobny do lodówkowego, ze sprężarką i czynnikiem chłodniczym, zużywa mniej prądu i suszy w niższej temperaturze.

Ten trzeci typ zmienia zasady obchodzenia się z urządzeniem. Suszarki z pompą ciepła nie szarpie się za tylną ścianę, a jeśli ma dalej pracować, przewozi się ją w pozycji zalecanej przez producenta. Rodzaj i ilość czynnika podaje tabliczka znamionowa.

Przed odłączeniem opróżnia się pojemnik na skropliny i wyjmuje filtr kłaczków, w którym zbiera się puch z tkanin. Suszarkę na wtyczkę, z wężem odpływowym wpiętym w syfon, odłączamy na miejscu, jeśli tak ustalimy przy wycenie. W modelu wywiewnym rurę odpina się od urządzenia, a jej końcówka zostaje w ścianie albo w ramie okna.

W łazienkach i pralniach suszarka stoi często na pralce, w słupku, na łączniku z wysuwaną półką. Zdejmują ją dwie osoby, zanim ktokolwiek ruszy pralkę. Jest lżejsza od pralki, bo nie ma betonowego obciążnika, ale z wysokości metra trudno ją opuścić bez szarpnięcia. Ustawa o ZSEE wymienia suszarki do odzieży w grupie 4, sprzętu wielkogabarytowego (załącznik nr 1 do ustawy o ZSEE). Łącznik słupka to zwykły kawałek blachy lub tworzywa i do elektroodpadów nie należy.