Czym jest sprężarka lodówki?

Sprężarkę widać z tyłu lodówki, na samym dole: czarny lub szary walec, z którego wychodzą cienkie rurki. W środku pracuje silnik z mechanizmem tłoczącym, zanurzony w oleju, który smaruje części i krąży po obiegu razem z czynnikiem.

Właśnie olej tłumaczy zasadę przewożenia lodówki w pionie. Gdy urządzenie leży, olej może przelać się do rurek. Lodówka, która ma jeszcze pracować, po transporcie na boku powinna przed włączeniem odstać tyle, ile zaleca producent. Przy sprzęcie jadącym do przetworzenia pozycja ma mniejsze znaczenie niż to, żeby nie złamać rurek.

Sprężarka zawiera stal i miedź, więc przyciąga złomiarzy. Odcięcie jej kończy się wyciekiem czynnika i oleju, a lodówka bez agregatu staje się niekompletnym zużytym sprzętem, którego zbierania zakazuje art. 35 ustawy o ZSEE. Demontaż wolno prowadzić wyłącznie w zakładzie przetwarzania (art. 46).

Ze sprężarką wiążą się też objawy, że lodówka dobiega końca: głośne stuki przy starcie, praca bez przerwy, gorąca obudowa przy słabym chłodzeniu. Wymiana agregatu w kilkunastoletnim urządzeniu rzadko się opłaca, więc zwykle kończy się zakupem nowej lodówki i odbiorem starej w systemie 1 za 1. Głośniejsza praca bywa też skutkiem złego wypoziomowania albo zakurzonego skraplacza, więc nie każdy hałas oznacza koniec.